top of page

Niemcy i Austria VW T3

Nasza pierwsza podróż własnoręcznie przerobionym kamperem. Auto było jeszcze dalekie od ukończenia, ale po prostu nie mogliśmy się już doczekać wyjazdu. Z nowym, niesprawdzonym silnikiem – i przede wszystkim gdzieś naprawdę daleko!

Relacja z podróży

Dzień 1

Z Pragi do Monachium

Popołudniowa podróż autostradą z Pragi do Monachium naszym starym VW T3 ciągnęła się niemiłosiernie. Przez zaciętą klapę ogrzewania w samochodzie grzało tak, jakby na zewnątrz było minus 20 stopni. Moja na wpół upieczona prawa noga nagle przestała boleć, kiedy na zapadającej w mrok autostradzie światła samochodów jadących za nami zaczęły zbliżać się coraz bardziej, a ich kierowcy wyprzedzali nas, trąbiąc coraz agresywniej. No bez przesady! Jedziemy starym autem. A poza tym – miejcie pretensje do swoich przodków, że nie zbudowali go szybszego! Kiedy zapadła całkowita ciemność, dotarło do nas, że nie świecą nam reflektory. Na szczęście szybko udało się je naprawić i mogliśmy jechać dalej. Do Monachium dotarliśmy późno w nocy. Z drugiej strony przejazd przez miasto był szybki i bez korków. Na noc zaparkowaliśmy na południe od Monachium, nad jeziorem Starnberger See. Miejsce nie wyglądało szczególnie zachęcająco. Tylko ciemność, krzaki i gdzieś w oddali pluskająca woda. Tyle przygód, a to był dopiero pierwszy dzień!

​

Jakież zaskoczenie czekało nas następnego ranka! Przepiękne, krystalicznie czyste jezioro i te widoki!

​

Łącznie 384 km

Starnberger See
Starnberger See
Starnberger See

Dzień 2

Benediktbeuern

Garmisch-Partenkirchen

Drugiego dnia ruszyliśmy do uniwersyteckiego miasteczka Benediktbeuern. Zajrzeliśmy na chwilę do miejscowego klasztoru, a potem wreszcie zjedliśmy naszego ukochanego currywursta. Dalsza droga do Garmisch mijała już znacznie przyjemniej. W Ga-Pa zatrzymaliśmy się na kempingu z przepięknym widokiem na okoliczne góry. Wieczorem, kiedy niemieccy emeryci uruchomili swoje anteny satelitarne, wybraliśmy się na zwiedzanie miasta. Jedynym otwartym o tej porze lokalem była miejscowa spelunka. W środku znudzona i niezbyt zadowolona obsługa oraz my...

​

Okazało się też, że kiedy tankujemy do pełna, gdzieś wycieka nam olej napędowy. Myślę, że tłusta, śmierdząca plama, którą zostawiliśmy po sobie na tej pięknej, czystej, ekologicznej stacji benzynowej pośrodku zielonych pastwisk, prezentowała się tam wyjątkowo efektownie.

​

Łącznie 90 km

Benediktbeuern
Benediktbeuern
Garmisch-Partenkirchen
Garmisch-Partenkirchen

Dzień 3

Garmisch-Partenkirchen

Zugspitze

Innsbruck

Rano spakowaliśmy się i ruszyliśmy dalej. Sąsiedzi na kempingu po raz pierwszy się do nas uśmiechnęli. Pewnie z radości, że ten jeżdżący cyrk na ropę wreszcie odjeżdża. Zwiedziliśmy resztę miasta, obejrzeliśmy słynne skocznie narciarskie i ruszyliśmy dalej na południe. A skoro już jesteśmy w okolicy, to dlaczego nie zajrzeć na Zugspitze, najwyższy szczyt Niemiec (2962 m n.p.m.), leżący jednocześnie na granicy Niemiec i Austrii? Oczywiście wjechaliśmy kolejką linową za piękne 40 € od osoby. Dziś za tę kwotę można kupić już tylko bilet w jedną stronę, a bilet w obie strony kosztuje 60 €.

​

Przekroczyliśmy granicę z Austrią i czekał nas już tylko zjazd do Innsbrucka, pełen przepięknych widoków. Dzień jak marzenie!

​

Nasz błogi nastrój zaczęły jednak powoli zakłócać znaki drogowe pojawiające się przy trasie. Najpierw zakaz wjazdu dla rowerzystów. Za zakrętem zakaz wjazdu dla ciężarówek powyżej 7,5 tony. Kolejne sto metrów dalej tablica z trupią czaszką i napisem „Schnell to Hell”. Do tego ostrzeżenie o 16-procentowym spadku drogi przez następny kilometr. No i co z tego? Przecież jesteśmy w Alpach. Samochód wprawdzie stary, ale w dobrym stanie. Kiedy jednak mijaliśmy czwartą tablicę ostrzegającą o kolejnym dwukilometrowym odcinku z 16-procentowym nachyleniem, dosłownie poczuliśmy problem w kabinie – okładziny hamulcowe. Nawet najniższy bieg nie pomagał. Nasz stary T3 po prostu chciał jechać. Było mu wszystko jedno jak, dokąd i z kim. Awaryjnej drogi ratunkowej ze żwirowym podjazdem przez dym prawie nie widzieliśmy i z powodzeniem ją minęliśmy. W ostatniej możliwej chwili, z gaśnicą gotową do użycia, skręciliśmy przy pierwszej okazji do małej wioski. Udało nam się zatrzymać – dzięki Bogu i dzięki podjazdowi. Przez następną godzinę biegaliśmy wokół samochodu, polewaliśmy wodą dymiące hamulce i próbowaliśmy udawać przed zaciekawionymi mieszkańcami, że wszystko jest absolutnie pod kontrolą.

​

Kiedy hamulce wreszcie ostygły, wróciliśmy na drogę i dokończyliśmy tę wspaniałą przygodę. Na szczęście już bez dodatkowych efektów specjalnych. Dzień jak marzenie...

​

Łącznie 63 km

Garmisch-Partenkirchen
Garmisch-Partenkirchen
Zugspitze
Innsbruck

Dzień 4

Innsbruck

Hall in Tirol

Wieczorem chcieliśmy zatrzymać się na kempingu za Innsbruckiem, w miasteczku Hall in Tirol. Środek sezonu. Bez rezerwacji. Idealnie! Dojechaliśmy na kemping, minęliśmy dziesięć kamperów, dla których miejsca wystarczyło już tylko na parkingu przed kempingiem, i pewnie zatrzymaliśmy się na samym środku, przed recepcją. Z ciemności wyłoniła się dziwna postać, z zachwytem oglądająca nasze auto. Uprzejmie zamieniliśmy kilka słów i dopiero kiedy wyjaśniliśmy po angielsku, że szukamy miejsca, przedstawił się jako zarządca kempingu. Podobno uwielbia T3, sam kiedyś takiego miał i oczywiście da nam najlepsze miejsce na całym kempingu! Dopiero następnego ranka zrozumieliśmy, że kemping był kompletnie pełny, kiedy mijaliśmy nieco naburmuszone załogi kamperów stojących na parkingu.

​

Pociągiem wróciliśmy do Innsbrucka, włóczyliśmy się po mieście, zobaczyliśmy słynny Złoty Dach, kościoły i wieżę widokową. A skoro już w Innsbrucku wchodzi się na wieżę, to oczywiście trzeba też popatrzeć na starty i lądowania samolotów na miejscowym lotnisku. Prawie dwie godziny na wieży mogą z czasem zrobić się nieco nudne. Szczególnie kiedy doczekacie się dokładnie jednego startu – i to w przeciwnym kierunku...

Innsbruck
Innsbruck
Innsbruck
Hall in Tirol

Dzień 5

Achensee

​Zell am See

Achensee! Koniecznie musicie zobaczyć Achensee! Największe jezioro Tyrolu, nazywane również Tyrolskim Morzem. I rzeczywiście przypomina morze. Przynajmniej temperaturą wody, która jest mniej więcej taka jak w Bałtyku w styczniu.

​

Po południu dotarliśmy na kemping w Zell am See. Po pięciu dniach w podróży złote krany, podgrzewane podłogi i nastrojowa muzyka w miejscowych łazienkach nieco nas zaskoczyły. A żeby tego dnia nie zabrakło atrakcji, nasza prastara kuchenka gazowa postanowiła wypuścić w otoczenie tego luksusowego kempingu, pełnego najnowocześniejszych kamperów, więcej niż hojną porcję gazu. Sąsiedzi mogli więc podczas kolacji obserwować, jak młodzi poszukiwacze przygód z małego, uroczego autka, przy ogłuszającym wyciu alarmu gazowego, biegają w panice dookoła, wszystko wietrzą i desperacko próbują nie zemdleć.

​

Tego wieczoru Niemcy nie włączyli anten satelitarnych.

​

Łącznie 48 km

Achensee
Achensee
Achensee
Achensee

Dzień 6

Berchtesgaden

Obersalzberg

Rano ruszyliśmy do ostatniego punktu naszej podróży – Berchtesgaden. Dawniej centrum nazizmu, dziś centrum turystyki. Po doświadczeniach ze zjazdem do Innsbrucka postanowiliśmy zostawić samochód na dole, w mieście, a na Obersalzberg pojechać autobusem. Prowadzi tam bowiem droga tak stroma, że hamulce w samochodzie zaczynają śmierdzieć już od samego przejeżdżania w pobliżu. Na Obersalzbergu znajduje się muzeum Dokumentation Obersalzberg, poświęcone historii tego miejsca. Swoje rezydencje miał tutaj praktycznie każdy, kto cokolwiek znaczył w otoczeniu Hitlera. Z dawnych budynków, poza nielicznymi wyjątkami, niewiele już zostało. Mimo to spacer po miejscu, w którym tworzyła się historia, robi ogromne wrażenie.

​

Największą atrakcją jest oczywiście Kehlsteinhaus, znany również jako Orle Gniazdo, jak nazwali go alianci podczas wyzwalania Europy. Prezent urodzinowy dla Adolfa Hitlera. Imponująca budowla, w której odbywały się spotkania i uroczystości. Prowadzi do niej złota winda biegnąca przez wnętrze góry, a z wysokości 1820 m n.p.m. rozciągają się zapierające dech w piersiach widoki. Wspaniały prezent dla kogoś, kto boi się wysokości.

​

Niemal na sam szczyt prowadzi kręta górska droga, po której mogą jeździć wyłącznie specjalne lokalne autobusy. Jest też oczywiście szlak pieszy.

​

Wieczorem natrafiliśmy na kemping, który właściwie kempingiem nie był, niedaleko Berchtesgaden. Duży żwirowy plac nad zapomnianą wioską. Właścicielka przychodziła codziennie wieczorem po siódmej, rejestrowała nowych gości, zamieniała z nimi kilka słów i znów schodziła do doliny.

​

Cisza, widoki, raj... i 10 € za noc.

​

Łącznie 77 km

Berchtesgaden
Berchtesgaden
Berchtesgaden
Berchtesgaden

Dzień 7

Lipno

Postanowiliśmy podzielić drogę powrotną na dwa dni i przenocować jeszcze na kempingu nad jeziorem Lipno. Podróż bocznymi drogami, przez pola i łąki, mijała bardzo przyjemnie. Od razu było widać, że trafiliśmy na czeski kemping. Nawet za ciepłą wodę przy umywalkach trzeba było dodatkowo płacić, wieczorem dyskoteka, a do jedzenia kiełbasa albo smażony ser z frytkami.

​

Znaleźliśmy sobie ładne miejsce na pochyłej łące, doskonale widoczne dla wszystkich miłośników starych samochodów. Wysiedliśmy, pomachaliśmy z daleka nowym sąsiadom i z dumą właścicieli starego, ale pięknego auta zamknęliśmy przesuwne drzwi. Zrobiliśmy pierwszy krok w stronę wody. I dokładnie w tym momencie drzwi przesuwne odpadły...

​

Po tygodniu pełnym przygód coś takiego nie mogło nas już wyprowadzić z równowagi. Założyliśmy drzwi z powrotem i z podniesionymi głowami przemaszerowaliśmy środkiem tłumu naszych byłych wielbicieli, prosto do budki z letnim piwem, tłustą kiełbasą i smażonym serem z frytkami przygotowanym na starym oleju.

​

W drodze do Pragi Petra po przejechaniu zaledwie 100 metrów urwała linkę gazu.

​

Łącznie 216 km

Lipno
vw T3
bottom of page